Uitvoerder van het kunsten- en cultureel-erfgoedbeleid van de Vlaamse Regering

Situering

Intangible Cultural HeritageIn 2003 werd de UNESCO conventie voor de borging van immaterieel cultureel erfgoed aangenomen. UNESCO erkent met de Conventie uit 2003 dat niet-tastbare gebruiken ook erfgoed zijn. Het niet-tastbaar of immaterieel erfgoed gaat vooral over tradities, feesten, dansen, rituelen, verhalen, oude ambachten en geneeswijzen. Ze geven uiting aan een culturele identiteit en diversiteit.

Deze conventie is onder meer een aanvulling en een antwoord op de UNESCO-conventie van 1972. Die conventie over monumenten en landschappen is vooral bekend door de lijst van het werelderfgoed, waarop onder meer de belforten en begijnhoven in Vlaanderen prijken.

Het vrijwaren van culturele diversiteit in de wereld vormde één van de drijfveren voor het realiseren van de UNESCO-Conventie van 2003. Immaterieel erfgoed is een bron van culturele diversiteit en een waarborg voor duurzame ontwikkeling. UNESCO stelde vast dat globalisering en sociale transformatie vaak aanleiding geven tot het afnemen of zelfs verdwijnen en vernietigen van immaterieel erfgoed. Er was weinig weerstand en hulpmiddelen ontbraken om immaterieel erfgoed te kunnen behoeden en versterken in deze processen.